Wat een dag, die dag 3

Vol goede moed verzamelden vijf van de zes weer op het Dorpsplein in Herveld. Onder een waterig zonnetje vertrokken we voor de langste dag. Onze plaatjesdraaier had wat vertraging en hebben we onderweg bij een bushalte opgepikt, zodat we weer met zes waren. Amper onderweg kwam het geplande regenbuitje al voorbij. Maar van een beetje regen worden we niet bang. Voor het oversteken van de Tielsestraat naar Herveld Zuid ging het toch wat harder en trok iedereen het regenjasje maar aan. 

Het eerste grote nieuws komt nadat we in Herveld Zuid zijn aangekomen. Onze krullenbol moet helaas geblesseerd afhaken. Bij het instappen in de auto richting Herveld had ze zich al verstapt. Na de eerste kilometer ging het toch niet meer. Geluk bij een ongeluk was dat we vlakbij het huis van een van onze lopers waren, zodat ze daar de bank kon opzoeken.

Nog niets eens weer onderweg hield het op met zachtjes regen. De hemelsluizen gingen open. Dit buitje was ook wel gepland door de buienrader, maar de hoeveelheid water viel toch wel tegen. In de stromende regen moest bij de controlepost de kaart geknipt worden. Met soppende schoenen kwamen we aan bij het viaduct. Ondertussen was het weer een stuk droger geworden. Toch al door en door nat besloten we gewoon maar door te lopen.

Misschien toch iets te vroeg gejuicht, want een lichtflits en drie seconden later gedonder. Daarna weer stil, dus weer door! Ondertussen kwamen we wandelaars tegen die de verkeerde kant opliepen! Zeker klaar met het hemelwater. Maar een beetje meer of minder water maakt ons niet meer uit.

In de verte de Waalbandijk. Nog meer teruglopers. Voor de dijk stonden de controleurs voor de tweede knip in onze kaart. Maar de tangen waren opgeborgen! Ons werd dringend geadviseerd ook rechtsomkeert te maken. Het vervolg van de route over de dijk en later door het bos was met de kans op onweer niet aan te raden. Hoewel de buienradar voorlopig geen buien aangaf zijn we toch maar gekeerd. Met tegenzin… en dat ziet er zo uit:

(verhaal gaat verder onder de foto)

Maar we hebben het toch niet droog gehouden. Normaal gesproken zou op dit punt in het verhaal de gekke-koeien-foto voorbij komen. Op de weg terug kwamen we al tot de conclusie dat het er deze keer niet inzit. Ook de traditionele gekke-bekken-foto is er bij ingeschoten. Omdat we ook niet echt gefinisht zijn hebben we de foto-finish-foto ook maar laten zitten.

Morgen gaan we voor beter weer. En we hebben nog ruimte voor een paar meelopers!  Als je niet mee loopt verwachten we natuurlijk een warm onthaal bij de intocht!

Sponsoren

  • image
  • image
  • image